Tuesday, 21 March 2017

Everything (everything) happens for a reason!!

“There will always be a reason why you meet people.
 Either you need them to change your life or you’re the one that will change theirs.”

დღეს ამომიგდო მემორი და 1 წლის წინ შემყრია ის სენი, რომელსაც ბერლინის სიყვარული ქვია! რავქნა მიყვარს, ძალიან! იცი რატო? აი ხო არ ვიცოდი სად მივდიოდი? როგორი ქალაქი იყო, მეგონა ეგრე კიარა საერთოდ არ შემიყვარდებოდა, უბრალოდ ჩემი დაქალის სანახავად წავედი, მაგრამ ფეხი ჩავდგი თუ არა დავმშვიდდი, მართლა, საოცარი აურა აქვს.
წელს ჰანოვერში მოღვაწეობას რომ მოვრჩი და ბერლინში მივდიოდი, რაღაც პერიოდის გასვლის მერე, მაგარი ნანერვიულები მივხვდი რო უცებ ძალიან კარგხასიათზე დავდექი, დავხედე მერე ჩემს გუგლის რუკას და მანახა რომ მაშინ შევსულვართ ბერლინში, ჩემთვის რაღაც ჯადოსნური აურა აქვს, წავიდოდი ახლაც დიდი სიამოვნებით, დავისვენებდი.

დღეს დილით ნატალიას ველაპარაკე, ზუსტად ჩემი ერთიწლისწინანდელი ვოიაჟის დამსახურებაა რომ 10 დღეში უნივერსიტეტში იწყებს სწავლას მაგისტრატურაზე და მე ძალიან ამაყი ვარ!
განადგურებული იყო რომ ჩავედი და სახლში მოდიოდა, მერე კი ერთად ვიბრძლეთ, მართლა ვიბრძოლეთ იმ ეტაპისთვის, რომელიც მის ცხოვრებაში ახლა დგება.
დღეს დილით კიდე ზუსტად იმაზე ვსაუბრობდით

Thursday, 16 March 2017

#თავისგამხნევებები

დღეს დილით ბალიშიდან 09:05–ზე თავს რო ვერ ვწვევდი, ვეცადე გამეხსენებინა გერანიაში როგორ და რომელ საათზე იწყებოდა–ხოლმე ჩემი დილა.

მუშაობას ვიწყებდი 08:00–ზე, ვდგებოდი მემგონი 8ის ნახევარზე, ნახევრადდახუჭული თვალებით, ვიღებდი კბილისჯაგრისს და თან პიჟამოიანი მივბოდიალებდი სამზარეულოში ყავის აპატარის ჩასართავად, ჭიქა გამზადებული მქონდა, ფარდები ჩამოფარებული, შუქს ვანთებდი, ფარდებს იგივენაირად ვტოვებდი, თორე ჩემი თანამშრომლები 7–ზე უდგებოდნენ საქმეს და ეზოდან კიდე მთელი ჩემი ოთახი ჩანდა, მოვდიოდი უკან, ვივლებდი

Sunday, 12 March 2017

#პატარასიხარულები

აი ეგაა რა, გული რო ორად გაქვს გაყოფილი რაღაცნაირად, ამიტო დიდი ხნით არ უნდა იცხოვრო ადამიანმა სხვაგან რა, მაიკიმ მომწერა წეღან ვაცაფზე რო ეხა შტუტგარტში მივდივარო და ჩვენს რადიოში ქართულ სათხილამურო კურორტებზეაო რეპორტაჟიო და ეხა დაიწყებაო და გუგლში მოძებნეო SWR3 რადიოვო და მოისმინე თუ გინდაო და უცებ რაღაცნაირად მეგონა რო მეც მაიკის გვერდით ვიჯექი მანქანაში და ერთად მივდიოდით შტუტგარტში,

მერე ჩვენი სიმღერა ჩაირთო რეკლამისას twenty one pilots- stressed out-ი, ავსტრიაში რო მივდიოდით მთელი გზა ეგ იყო ჩართული მემგონი და სულ კარგ რაღაცებს მაგონებს, რაღაცნაირად თან გამიხარდა და თან გული რო ჩაგწყდება, ეგაა ზუსტად ალბათ მთელი სიძნელე რო, გინდ გერმანიაში ვიყო და გინდ თბილისში გულში ჩემი საყვარელიხალხი სულ მაკლია...

კი წავალ მაისში, მაინც კარგია, მარა

Saturday, 25 February 2017

#კარგიდღეები :)



ყველაზე დიდი იმედგაცრუება იცით რაარის?:) შენ ვინც ყველაზე ძალიან გიყვარს და ენდობი და გინდა ყველაზე კარგად იყვნენ, ის ადამიანები რო  გექცევიან ისე როგორც შენ არასოდეს მოექცეოდი, მრთლა არასოდეს და როცა ყველაზე მეტად გჭირდებათ ერთმანეთი მაშინ რო ვერ გიმაგრებენნზურგს :) 

Tuesday, 14 February 2017

8 რამ, რაც ყველაზე ძალიან მიყვარს!

რატომღაც მომინდა ძველი TAG–თამაშებიდან შეუსრულებლები ისევ დამეწერა. ხოდა ვცადოთ. ისე ახლა პატარა გოგო მელანია უნდა დავთაგო ^^ გაიცანით და შეიყვარეთ.

მოკლედ, ვიწყებ... 8 რამ რაც (ყველაზე) ძალიან მიყვარს.

1. ახალგაღვიძებულზე კითხვა.
აი ვგიჟდები, ტელეფონიც რომ არ აგიღია და ჯერ კიდევ მთელი სამყაროსთვის გძნავს. გადაყოფ ხელს საწოლის გვერდით თაროზე, შენს საყვარელ წიგნს იღებ და საკუთარ სამყაროს იქმნი, თუმცა ამ სამსახურის გადამკიდე დიდი ფუფუნება გახდა, ცადეთ, მაგრად მოაქვს ))))

2. მოღუშული ამინდების უსასრულო ციკლის მერე (რაც გროსბურგვედელში უსაშინლესად ხშრია) მზის სხივების და ცისფერი მზის დანახვა.
ყველაზე დიდი ენერგიით მავსებს და თუ შაბათ–კვირაა ხომ საერთოდ. ვიცი შემიძლია ჩემი ველოსიპედი (აქ ჩემი ერთადერთი მეგობარი) წავიყვანო და წავიდე ყურსასმენებში მუსიკით, თუნდაც გვერდითა ქალაქში და ბევრი, ძალიან, ძალიან ბევრი ვიფიქრო ცხოვრებაზე.

3. ბავშვები.
ჩემი მეგობრები მეუბნებიან–ხოლმე, რაც არ უნდა ცუდხასიათზე იყო, ბავშვებს რომ დაინახავ ეგრევე კარგ ხასიათზე დგებიო.
ვგიჟდები როგორ შეუძლიათ ყველაფრით აღფრთოვანება და უმნიშვნელო წვრილმანებით ბედნიერი ყოფნა. რა მაგარია ჩვენც რომ ოდესღაც ეგეთები ვიყავით.

Monday, 30 January 2017

02:07


ახლა ბებო მელაპარაკებოდა ვიღაცაზე და რაც თავი მახსოვს სულ ეგეთია, ზომიერიო. 

რა ბედნიერებაა ალბათ ადამიანი ზომიერი როა. ძალიან დიდი ბედნიერებაა, სულ იმას ვფიქრობხოლმე რომ ოქროს შუალედი ძალიან მნიშვნელოვანია. ალბათ ყველაფერში ძალიან მნიშვნელოვანი. 

და მაინც, როგორი რაღაცნაირია საინტერესოდ ზომიერი რომ ხარ : ) 

dgiurivit.tumblr.com ჩემი თამბლერი :)

Monday, 2 January 2017

თბილისი


კაი კაი, ცუდი ხასიათები რო გებედება! : )