with my feelings ...

    მარტოობაში გამეფებულა სიჩუმე, თვითონ ცუდად ხარ და ცდილობ სხვას დაეხმარო, საკუთარ პრობლემას ჭრი, მაგრამ გული მაინც ძალიან გტკივა, მიუხედავად იმისა, რომ მის მიმართ აღარაფერს გრძნობ... მაინც შეუხორცებელი ჭრილობაა ჯერჯერობით, რომელიც საუკუნოდ თუ არა, ძალიან დიდი ხნის მანძილზე დაგიტოვებს თავხედურ ნაიარევს... ყოველ შეხედვაზე ისევ გაგახსენდება, გაგიკვირდება თუ რამ შეძლო ასეთი დიდი გრძნობის და ამხელა სიყვარულის შეცვლა...

სხვასაც იმასვეს ურჩევ : "არ ღირს თავის დატანჯვა როცა ვერ გაფასებენ, დამიჯერე! "

bla bla blaa...

ხანდახან ცოტათი მეშლება ნერვები :)

მაგრამ ძალიან ცოტათი. . . . . . . . . . .

და ეს ცოტაც   არ  მომწონს !

და არც  მინდა  რომ  მომწონდეს...

შეუსაბამო  ქცევა  არ  მხიბლავს  დიდად  და ...

                                                   ვსო :)

Feelings . . .

(გაზაფხულის პირას დაწერილი და "drafts-ში" შემთხვევიტ ნაპოვნი პოსტი) :)

მდააა, მეც დაგიბრუნდიიით : ) რა ხდება ესიგი ახალი და კარგი? არც არაფერი... ძველებურადაა ყველაფერი. ვიღაცამ მითხრა იმ დღეს გაზაფხული მოდისო. ჰოო სწორედ ის გაზაფხული რომელიც ბევრ კარგ შეგრძნებას უნდა იწვევდეს . . .

მარა მე რატომღაც ვერ ვგრძნობ... ნეტავ რატო? ალბათ გადაღლილი ვარ ძალიან, ან კიდევ მივეჩვიე ზამთრის მომაბეზრებელ ერთფეროვნებას, სუსხს და სიცივეს ... :|

 მარა სულაც არ მინდა ჩემი ცხოვრების რომელიმე დღე ისეთი ერთფეროვანი იყოს როგორიც ზამთრის დღეებია... თუმცა ხანდახან არც უმაგისობაა, რაც მთავარია ღიმილის თავი სულ მაქვს, კარგი შეგრძნებებისა და განწყობის გარეშე არ შემიძლია.

რა კარგია როცა პატარა რაღაცასაც შეუძლია შენში ბედნიერების გრძნობის გამოწვევა... : )

4 u (only)

ჩვენი ერთობლიობა ისეთ იდეალურ სივრცეს ქმნის, რომელსაც არც დასაწყისი აქვს და არც დასასრული...


რაღაც მოულოდნელი მოვლენასავით დაგვატყდა თავს...

თუმცა სასიამოვნოა ყოველივე ეს,

მიუხედავად იმისა, რომ მოულოდნელობები არ მიყვარს(თუნდაც კარგი),

ვიცი, ამაში არ მეთანხმები :)

თუმცა მე თუ მკითხავ საერთოდ არაა საჭირო 

ყველაფერში დავეთანხმოთ ერთმანეთს,

პირიქით - როგორც არ უნდა ვგავდეთ, მაინც + იზიდავს -

ხანდახან უსიტყვოდ ერთმანეთის გაგებაც კარგია,

კარგია რომ ყველაფერი იდეალურთანაა მიახლოვებული და არა - იდეალურია,
კარგია რომ ერთმანეთს ვავსებთ,

კარგია რომ ერთად ყოფნის დროს სიჩუმით ტკბობაც შეგვიძლია,

10.10.10

           დღეს სურვილების ჩაფიქრების დღეა ,  თურმე 1000 წელიწადში ერთხელაა ეს რიცხვი და იმისდა მიუხედავად რომ დასაწერი ბევრი არაფერია გადავწყვიტე მაინც დამწერა, ჩვეულ  რიტმში მიდის  ცხოვრება, ყველაფერი კარგადაა...
ჰო, მეც  ჩავიფიქრე დღეს  სურვილი,  თუმცა არ გეტყვით,  თორემ  აღარ ამიხდება:)))
ჩემს  საყვარელ  ადამიანთან ერთად მივსეირნებდი,  ცაზე  მარტო ერთი  ვარსკვლავი  ჩანდა,  სწორედ  მაგას  შევხედე  და  ჩავიფიქრე ;;)
საერთოდაც  თბილი  იყო  დღე,  ერთად  ვიყავით  დილიდან  საღამომდე,   ჩემს პატარა  ნათლულიც ვნახეთ ;)) ძალიან  ძალია  საყვარელი  პატარაა.
უნიში  ვიღლები  ცოტა, ეხა  შუალედური გამოცდები მეწყება და ძალიან  არ მინდა :))) მაგრამ  რას  ვიზაამ :)) წავედი ეხაა :))) პკთ

OoOoooooooOooo I hate ..!!

ხანდახან როგორ ვერ ვიტან ჩემ თავს, განსაკუთრებით მაშინ როცა ჩემს რომელიმე ახლობელ ადამიანს (ნუ ძირითადად ოჯახის წევრს)  ვაწყენინებ, გინდაც მართალი ვიყო და უმეტეს შეტხვევაში  ვარ კიდეც.


როგორ  ვერ  ვიტან  ჩემში  იმ  გრძნობას  რომელიც 5 წუთში მავიწყვებს წყენას  და  ხშირად  სრულიად უმიზეზოდ   მიმართავს  ჩემს  სინდისს, რის  შემდეგაც  ძალიან  ცუდდ  ვგრძნობ  თავს,  ჩემთვის  ჩუმად  ვტირი,  მაგრამ  მაინც  ვცდილობ  დავიწყნარო  ნერვები და არაფერი შევიმჩნიო.


თუმცა  იმდენდ  ჯიუტი  ვარ  რო  როცა  ხვდებიან  რო  დამნაშავენი არიან  და  შესარიგებლად  მოდიან  არ  ვურიგდები,  თუმცა  უფრო  არ  კიარა  ვერ!
მერე  ისევ  ამის  გამო  323498601264  ამდენჯერ  უფრო  ცუდაად  ვგრძნობ  თავს, ხანდახან  ამ  სიჯიუტესაც  ვერ  ვიტან,  მაგრამ  ეს  ხანდახან.


ვერც  იმას  ვიტან  რო  მათი  ბოდიშების  მერე  გული  მიჩუყდება  დაა  ყელში  რაღაც  მეჩხირება  ბურთივით...

სინქრონული პოსტი

მოლოდინის დროს ლაპაკი სიჩუმემ შეცვალა სამწუხაროდ,  ბევრი რამ მაიინც გაუგებარი რჩება. ვერ ვიტან ისეთ ფიქრს ქარბორბალასავით რომ გაიქროლებსხოლმე ჩემს ტვინში და წამიერად ამიშლის  მოგონებებს, ხანდახან გრძნობებსაც კი.  ვერც  ისეთ  მომენტებს ვიტან როცა იმედი  გიცრუვდება ტყუილად, რაღც ისეთი ხდება რასაც არ მოელოდი ან ისეთი რომელიც მოლოდინს აჭარბებს...   ხანდახან გაუგებარია ბევრი  რამ, თუმცა  მხოლოდ წამიერად, მერე გასაგებია, მერე ისევ გაუგებარი...  მგონი ჯობს ეს   პოსტიც  მაგ  წამიერ  გაუგებრობას მივაწერო  და დავიძინო მშვიდად, მიხარია, რომ მოვლენები ბევრად ხშირად გასაგებია, ვიდრე გაუგებარი :)