Sunday, 24 January 2021

თერაპიები * was auch immer

როგორც ჩემი თერაპევტი ამბობდამშობლები შვილებს ეუბნებიანრომ მაგრები არიან დაყველაფერი გამოუვათეგ კარგიამაგრამ იმის თქმა ავიწყდებათ რომ დასახული მიზნისმისაღწევად შესაძლოა ზუსტად იმ გზის გავლა არ მოგიწიოს რაც შენ გინდა და იმ დროშიც ვერგანახორციელორომელშიც წარმოგიდგენიაოეუბნებიანრომ ყველაფერი გამოუვათ და ეგმაგარიათუმცა იმას თან არ აყოლებენრომ 1 წლის მაგივრადმიზნის მისაღწევადშესაძლოაწელი დასჭირდეთქო


ჩემი მშობლები გადამეტებული მხარდაჭერით არასოდეს გამოირჩეოდნენმაგრამთავისდროზე რო მსგავსი რამ აეხსნათ ჩემთვისბევრად კარგად იქნებოდა რაღაცები


ხოიტყვი ადამიანირა მარტივია მშობლებს გადააბრალო ყველაფერიომე მართლაუკანასკნელი ადამიანი ვარ ვინც მაგას აკეთებსპირიქითსულ მაგათ “გამართლებაში” ვარსაკუთარ თავთანაც კიმაგრამ მერე იზრდები და ფენიქ ათაქებისდეპრესიისუმადობისზედმეტი მადიანობისემოციების ჯერ დაკარგვის და შემდეგ მოზღვავების მერე გრძნობ რომ

თურმე აღზრდიდან მოდის ყველაფერისიტყვა ყველაფერი აქ გადაჭარბებული იქნებასავარაუდოდყველაფერი არამაგრამ რაღაცები


ჩემს მეორე თერაპევტთან როცა მივედიიმიტომ არა რომ

პირველი ცუდი იყოუბრალოდ ასტრალურ ფასს აარტყა და თან რაღაც ახლის ცდაც მინდოდაCBT თერაპიის გარდაზუსტად 1,5 წუთის მერე მითხრაშენს ოჯახში ვინ იყო ეგ “ვაიმმეევაიმეევაიმეე” პიროვნებაოდა მაგ დროს მივხვდირომ მეც ერთი სტანდარტულიმორიგიშემთხვევა ვიყავირომელიც არ პირველიავისაც შფოთვითი აშლილობისგანგანთავისუფლება უნდა და არც უკანასკნელი


დღეს ბერლინში ვარჩემ ბიჭთან ერთად და მიყვებოდა ვიღაც კაცზერომელმაც ისეთიმენტალური ჯანმრთელობა გამოიმუშავარომ

გაყინულ წყალში 2 საათიტემპერატურის თითქმისდა შეუცვლელად გაძლოამ ადამიანს უნდარომ სამყაროს სიყვარული დაუბრუნოსრადგან თვითონ დაკარგაჩემი ბიჭიც მაგ პიროვნებითშთაგონებულია და ბერლინში, -100 გრადუსში ტბაში ჩასვლა უნდა (რასაც სავარაუდოდ იზამს). ხოდა რატომ დავიწყეეს კაცი იმიტომ გაკაჟდა მენტალურად ეგრერომ

საკუთარმა ცოლმადეპრესიის გამოსუიციდით დაასრულა სიცოცხლეხოდა გულში კივიფიქრე შენც ეგრე არ მოგიწიოს-მეთქიჩუმად ვუსმენდი და ეგონა რომ რასაც მიყვებოდა არმაინტერესებდაარადა პირიქითუბრალოდ სიტუაცია ისეთი აღწერილი იყოდა იმდენადახლოს მოვიდა ემოციურადგამიჭირდა ტირილის დასაწყისი გადამეყლაპათუმცა გავქაჩე :) 


რა სულელები არიან ხანდახან ადამიანებიან რა სულელები ვართაქ არ შემოვსულვარკარგახანიახოდა რომ შემოვედი მაინცდამაინც 2016 წლის პოსტი ჩავრთესადაც ოპერობიდანსახლში ვბრუნდებოდი და მეწერა “კიდევ კაი ფრენა მაინც მიყვარს და არ მეშინია”-მეთქიმაგან ხო კიდევ უფრო მძაფრად მაგრძნობინა ჩემი უსუსურობასისუსტე და ის თუ ამ ყლეფენიქ ათაქებმა (არაბოდიში ცენზურისთვისროგორ გამტეხა მენტალურად და როგორშეცვალა ჩემი ცხოვრება


ყველაზე რთულია როცა საკუთარ თავზე ბრაზდები იმის გამორომ

საკუთარ თავს ვერ ერევისაშინელებაასაშინელებაარავის არ ვუსურვებ მაგასაქამდე არცმე მესმოდა და ვისაც არ გამოგიცდიათღმერთმა არ გაგაგებინოთ კიდევარასოდეს.


ახლაც ვზივარ ფრიდრიჰსჰაინშიძველი ბერლინელების ჰიფსტერა უბანიასადაც ყველასუნდა ცხოვრებამაღალი ჭერი და ჭერში საწოლი მაქვსქირაში ცოტას ვიხდიყველაფერიკარგადაა იდეაში და წესით უნდა მიხაროდესმარა იმის გამო რო

უძლური ვარ საკუთარ თავთან “მკვდარზე ვენოკ” სერიალებს ვუყურებ და წერისას ცრემლებიმომდის


ასეა ამჟამად ჩემი ცხოვრება ჩემო მეგობრებოსიმსივნე ამოიღესსაშვილოსნოშემინარჩუნესღამის 12 საათია და ყველაფერი იდეალურადაა. Show must go on! :) 


Alles gut და ვითომ ყველა ბედნიერია


წავედი


სიყვარულით •


K  

1 comment:

  1. კიწი <3 გამიხარდა შენი პოსტის დანახვა. და ძალიან ახლოს მოვიდა შენი ყველაფერი, ალბათ იმიტომ რომ დაახლოებით მსგავს პერიოდს გავდივარ მეც, თავისი CBT-ით და ამბებით. ნუ, პერიოდს გავდივარ რა, ბოლო წლებია შფოთვა და შიგადაშიგ, რამე სტრესორის დამატებისას, პანიკის შეტევები, უკვე ჩვეულებრივი ამბავი გახდა.

    იმედია, მალე ბევრად უკეთესი პერიოდი გექნება <3

    ReplyDelete