რა გჭირთ?!

არვიცი, რითი უნდა დავიწყო, ან დავამთავრო, არ მინდა საერთოდ ამ თემაზე წერა რაც დღეს ხდება, მაგრამ რო გავხსენი ბლოგი დასაწერად მაინც ეს მომივიდა თავში პირველი, არ მიყვარს 'ფაბლიქ' პოსტების წერა, ჩემთვის მირჩევნია ხოლმე, მაგრამ მართლა ძალიან იმოქმედა ამ საშინელმა კადრებმა ჩემზე, კი დღეს მეც შევუერთდი აქციას ცოტახნით, რათქმაუნდა, იმიტომ რომ მტკივა, ეს ამათი ფსევდო–ინტელექტუალური, ცინიზმით გაჟღნთილი სტატუსები გულს მირევს –

შემოვბოდიალდი...

ღამდება, კიარადა ღამეა უკვე, მეზარება წერაც, საბანაოდ შესვლაც, კითხვაც, ფილმის ყურებაც, ამწამს მეზარება... ვიფიქრე ბლოგზე შევალ–მეთქი, ხოდა შემოვედი, კარგი იყო ზღვაზე, შეიძლება ასეც ითქვას, უბრალოდ დიდი სურვილი მაქვს მეორედ აღარ წავიდე ბათუმში, მაინც სარფში ვიყავით როცა ამინდი იყო, 10–ში დილით ჩავედით, 26ში ჩამოვედით ამ დროის განმავლობაში წვიმა იყო უფრო მეტად ვიდრე კარგი აინდი, ბოლოს აღარ ვიცოდით რა გვექნა და შვიდივე გოგომ გავიღიავეთ თმა)) არა 6–მა. წყნეთში ვიყავით მანამდე, თავიდან მე და ჩემი ერთი ანი, 4 დღით. შემდეგ მე და ჩემი მეორე ანი 2 დღით. დავისვენე იქ რაღაცნაირად. სიმშვიდეა, ბათუმი კიდევ ქალაქია, გინდ იქ ყოფილხარ და გინდ აქ, არა მიყვარს მაინც, მაგრამ მისი ზღვა არა...:/ რაღაც რუღაცები უნდა მეთქვა კიდევ, მაგრა ნინას სიმღერამ ამომიგდო თავიდან...)

სწავლა შეიძლება 17ის მაგივრად 3ში დამეწყოს, არ მინდა!:შ დავიღალე ესე, რა გაძლებს ოქტომბრამდე?! ნუ საქეს რა დალევს, მართალია, მაგრამ მომენატრა უნივერსიტეტი, რაოდენ გასაკვირიც არ უნდა იყოს)) მე მინდა ბევრი და კარგი სიახლეე!!)) ამასთანავე ახლა მინდა რაიმე საინტერესო ფილმი რომელიც გადმოიწერება სანამ მე გადავივლებ :> წავედი <3 p="p">

გა20ებული

გავვოცდი, გავიდა ჩემი თინეიჯერობა)) ეჰ, რა მალე გადის დრო, გავვოცდი და მინდა რო მართლა გასაოცარი წელი იყოს ოღონდ მხოლოდ დადებითად... ესეთი ცხელი ზაფხული არვიცი, ან ე ვერ ვგრძნობდი, სიცხე კი არ მაწუხებს, უჰაერობაა საშინელი და რაღაც უაზროდ გცხელა, არაუშავს ხვალ ავ–წყნეთდები)) სიონში ვიყავი თამროსთან 2 დღე, 1 დღის ზაგრის პირობაზე მშვენიერი ფერი მაქვს)) ცოტა ბეჭბი დამეჭიმა)) პირველ დღეს შევწითლდი კიდეც... ჩემი დღე ჩემმა გოგოება დამიგეგმეს) ისე მმაგრად გავერთე, და ბევრი დავლიე?! ან უცებ მომეკიდა დამწვარ–ნამგზავრ–დაღლილზე)) სურათები მაინტერესებსს)) ბარ გადკი კაიოტი გაიჩითა უცებ)) 5 გოგოს ბარზე ასვლა და ცეკვა უკვე ზედმეტი იყო)) ჩემი ბიჭი კიდე იცინოდა))) რა საყვარელია)) მემგონი ყველამმაგრად მოილხინა, ნუ თითქმის მაინც, აი ესე გამოვემშვიდობე ჩემს თინეიჯერობას ქიაჩელზე)) მერე გადანაცვლება გვინდოდა და მეცო რო დაკეტილი დაგვხვდა შარდენზე დავსხედით და კინოების გაოცნობანას ვთამაშობდით)) მერე მე და მარიამი გავიპარეთ და პოლარეში ნაყინები ვიყიდეთ)) ბოლოს შედარებით რო გამოვფხიზლდით წავედით სახლებში, როელი საათი იყო მართლა არ მახსოვს, ოღონდ ახლა მივხვდი რო არ ახსოვსს)) იქნებოდა მაქსიმუმ 3ის ნახევარი, დედაჩეი ისტერიულად მირეკავდა)) ნუ არც მთლად ეგრე მაგრამ ბევრჯერ დამირეკა)) მაგარი იყო მოკლედ <3
წავედი ახლა, მალე უნდა დავწვე დღეს :>

Zero

mp3–ის დამტენი სადღად 'შევტენე' 2 კვირამდე იქნება, არც მიცდია მოძებნა, ამ სამსახურით და პარასკევი–შაბათი–კვირა "სვეცკობებით" ისე ვიყავი დაღლიი რო არ მქონდა მაგისი თავი, სახლშიც რომ მოვიდოდი კოპიუტერში ფეისბუქზე ან რამე სამოსის გამოსაწერ საიტზე თუ შევიხედებოდი ხოლმე, ფილმის ნახვაც კი მეზარება, გუშინ ისე გავგიჟდი, არ მეძინებოდა და ღამის 4 საათამდე ვალაგებდი კარადას, ბოლოს ვიფიქრე სულ გავგიჟდი–მეთქი და დავწექი, ახლაც ვცდილობ წელში გავიმართო, მაგრამ იმდენ ხანს ვმჯდარვარ მოხრილი კომპიუტერთან რომ მტკივა)) რას მოვაყოლე ყოველივე ეს, mp3–ის დაკარგვის გამო ჩემი ზემფირას ისტერიული სმენა ცოტახნით შევწყვიტე, ეხა ვნახე ფოტოზე ლინკი, არც ვიცოდი რისი იყო და რო ჩავრთე... აა როგორ მომნატრებია – Zero. Ах, в твоих же зрачочках страх, И в них же чужая боль, Девять-ноль... დღეს ჩემი გოგოები ვნახე, ერთ ადგილას ხო ვერ ვჩერდებით...)) დღეს 2 ადგილით შეოვიფარგლეთ, მოვრჩი წერას და დავწექი ეხა ჰა?! მემგონი არ უნდა იყოს ცუდი აზრი. შიგადაშიგ გამოვანათებ ხოლმე, რო არ ვწერ მერე ვბრაზდები, სულ მაინტერესებს რა ხდებოდა ჩემ ცხოვრებაში ამადა ამ დღეს დაწვრილებით–მეთქი)) ოხხ მესიჯიც მოივიდა ეხაა)) ხოდა წავედი.

მოავალ წაკითვამდე.
კიწი

ძლივს!!

ძლიავს შემოვედი ბლოგზე! ჭედავსდა ეს ჩემი დებილი ლეპტოპი :/ არყყის რა გითხრათ მაგრამ ცივ ყავას ნამდვილად შევექცევი ამ ნაშუადღევს და ვუცდი სარეცხის მანქანა როდის მორჩება 'ციკლს' რო გადავივლო და გავიდე, ცოტა არ იყოს მეჩქარება :) ანისთან მივდივართ დღეს მე და მარამი, თან სიყვარულოვნას უნდა შევხვდე და წიგნი უნდა მივცე, ასე რომ სარეცხის მანქანას ურჩევნია გაინძრეს, ლოგინიც ასალაგებეი მაქვს, ახლა დამახსენდა მე კიდე ვზვარ და ვბოდიალობ აქ )) რავქნა, მიყვარს ხანდახან უსაქმურობა, პარასკევი, შაბათი და კვირა ისედაც ვიღლები, ვმუშაობ, ძილი ხო არ მიყვარს მაგრამ ძლივს აწიე დღესაც თავი, მინდოდა გამოძინება თან კარ სიზმრებს ვხედავდი, ერთმა გამაწამა მარტო მთელი სიზმარი რაღაც გემრიელ ნამცხვარს ვჭამდი)) არც ეხა ვიტყოდი უარს:პ
ოოჰ წავედი კაი ეხა ვსო, დავლაგდე.
მომავალ წაკითხვამდე ლიუძი ))
კიწი

я ворвалась в твою жизнь, и ты обалдела.

<3 ჩემთვის ყველაზე ერთგულია მისი სიმღერები, ყოველთვის მშველის როცა ისე–რა ვარ, ყოველთვის ვპოულობ სწორ პასუხებს, ან რაიმე ისეთს რაც დამამშვიდებს, მემგონი იმსახურებს ჩემგან ერთ პატარა, მოკრძალებულ პოსტს...
უბრალოდ – ზემფირა <3

я понимаю - ни к чему разговоры. я не хочу с
тобой ссоры.
веришь? больше - знаешь.
можно слететь, улететь, нагнетаться.
может уйти, либо остаться, но ты же
 таешь…

"снег"

 კარგად არ დაუფიქრდი ვერაფერს გაუგებ ისე...)

Ты говоришь, что страшно - я смеюсь,
Есть у меня один секрет.

absosexuallutely . . .

სათაურს აუცილებლად მიხვდება ის ვინც sex an the city–ს მოყვარულია, ერთ ადგილას ეუბნება mr.ბიგი ქერის. ეს უბრალოდ პატარა გადახვევა იყო, ისე მინდა მოგესალმო ჩემო დღიურო, ბავშობიდანვე განსაკუთრებული დამოკიდებულება მქონდა დღიურების მიმართ და დღემდეც ასეა. ბევრი დღიური მაქვს, ბევრი, მაგრამ თავიდან ბოლომდე ძალიან ცოტაა შევსებული, ძირითადად შუამდეა მიყვანიილი, მერე მბეზრდებოდა, ეგეთი ვარ, მალე მბეზრდება რაღაცები, თუ ერთფეროვანია და სამუდამოდ მიყვარდება თუ მრავალფეროვანია... რავქნა ასე ვარ...) დაიწყო არდადეგები, უკვე დიდი ხანია, არ ვისვენებ მე, რათქმაუნდა, სად შემიძლია